Seksuele - Voorlichting 1991 !!link!!

In vergelijking met omringende landen viel Nederland in 1991 al op door de nuchtere aanpak. Waar in de Verenigde Staten 'onthouding' vaak de norm was in het onderwijs, koos Nederland voor pragmatisme: jongeren doen het toch, dus we kunnen ze maar beter leren hoe ze het veilig en leuk houden. De Erfenis van 1991

"Seksuele voorlichting 1991: terug naar de handgeschreven dossiers, VHS-tapes en stijgende vragen Hoe leerden jongeren bespreken wat nu vanzelfsprekend lijkt? In 1991 lag seksuele voorlichting nog op papier en in klassikale gesprekken—met taboes die fluisterend werden doorgegeven en informatie die óf te laat, óf gefilterd aankwam. Van anonieme vragen in de aula tot voorzichtige briefjes aan de docent: welke lessen uit toen dragen we nog steeds mee, en welke mythes moesten we eerst laten sterven voordat echte openheid kon bloeien? seksuele voorlichting 1991

Dit is de vraag die generatie ’90 het meest stelt. Na de reeks verdween Sofie (echte naam: ) uit de schijnwerpers. Ze werkte jarenlang als docant Nederlands op een middelbare school in Utrecht. In een eenmalig interview in De Volkskrant (2015) zei ze: “Ik word nog steeds op straat aangesproken. Mensen van 35 zeggen dan: ‘U heeft mijn jeugd getekend.’ Ik hoop dat ze het op een goede manier bedoelen. Ik ben trots dat we iets normaals hebben gemaakt van iets normaals. Het was geen pornografie, het was anatomie.” In vergelijking met omringende landen viel Nederland in